සිංහල බෞද්ධයා

මේ රටේ බහුජාතික හා බහුආගමික ප්‍රෝඩාවේ එක් අංශයක් වන සර්ව සාමයික (Religious Co-existence) හෙවත් සර්වාගමික මායාවේ තිමිර පටලය ලක්වැසි ඇතැම් පැවිදි ගිහි දෙපක්ෂයේම විචාරක්ෂිය නිලංකාර කිරීමට කෙතරම් සමත්වී තිබේ ද යන්න 70% ක් පමණ සිංහල බෞද්ධයන් සිටින මේ රටේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් පවා බුදුදහමට ප්‍රමුඛස්ථානයක් හිමිකර දී එය රක්ෂණය හා පෝෂණය කිරීමට බැඳී සිටින රජයක් ඇති මේ රටේ බොහෝ බෞද්ධ කාරකාදීන් ඒ පිළිබඳ කතා කිරීමට හෝ අමතක කර දමා අනික් ආගම් හා සම තත්ත්වයට බුදුදහම ද ගෙන කතාබහ කිරීමේ ගඩ්ගරිකා ප්‍රවාහයට හසුවී තිඛෙන ප්‍රමාණය වත්මන්හි දක්නට ලැඛෙන යම් යම් උපායමාර්ගික ක්‍රියාකලාපයන් දෙස සාවධානව බලා සිටීමෙන් පෙනේ. මෙරට තුළ බුදුදහමට හිමි ප්‍රමුඛස්ථානය ලබාගැනීමටත් එහි සුවිශේෂත්වය ආරක්ෂා කරගැනීමටත් ක්‍රියා කිරීම නොසලකා හැර තිබීමෙන් පැහැදිලි වේ. මා මේ ලිපිය ලියන මොහොතේත් මේ සඳහා වූ අධ්‍යයනයක් ලෙස ගතහැකි විශිෂ්ටතම කෘතියක් ලෙස සැලකිය හැකි රාජකීය පණ්ඩිත මාහල්ලේ විපුලතිස්ස හිමියන්ගේ “නිර්මාණවාදය බුදුදහම සහ ලක්බුදු සසුන” නමැති ග්‍රන්ථය වර්තමාන මිථ්‍යාව සමාජය පුරා කෙසේ ගමන් කරන්නේ ද යන්න පිළිබඳ සපයා ඇති වැදගත් ග්ර්න්ථයකි.

Continue reading →